Σαν εχθές 4 Σεπτεμβρίου του 2004, ο χαρισματικός και εντυπωσιακός σκόρερ Αλφόνσο Φορντ, άφηνε την τελευταία του πνοή σε νοσοκομείο του Μέμφις, καθώς δεν κατάφερε να νικήσει την ανίατη αρρώστια της λευχαιμίας, που τον ταλαιπωρούσε για περισσότερο από 8 χρόνια. Ένας παίκτης που μπορεί να έφυγε από κοντά μας σε ηλικία μόνο 33 χρονών, αλλά παρά τα πολλά και σοβαρά προβλήματα υγείας, κατάφερε να μείνει για πάντα στις καρδιές μας με το εντυπωσιακό του ταλέντο και τον εκπληκτικό του χαρακτήρα. Ο Αλφόνσο Φορντ αγωνίστηκε σε αρκετές ευρωπαϊκές ομάδες, αλλά τα περισσότερα χρόνια της μπασκετικής του καριέρας, τα πέρασε στην αγαπημένη του χώρα όπως έλεγε και ο ίδιος, την Ελλάδα.
Το πέρασμά του από τον Ολυμπιακό, παρ’ ότι στον Πειραιά έμεινε για μία μόλις σεζόν, ήταν εντυπωσιακό και έγινε ένας από τους πιο αγαπημένους παίκτες της ερυθρόλευκης εξέδρας. Για αυτό δεν γινόταν ο Ολυμπιακός να μην τον θυμηθεί και να μην κάνει ειδική αναφορά στ’ όνομα του. Την περίοδο 2001-2002 κατάφερε να οδηγήσει τον Ολυμπιακό στην κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδας και στους τελικούς του πρωταθλήματος, έχοντας μέσο 21.6 πόντους μέσο όρο ανά αγώνα. Και ενώ στους τελικούς με την ΑΕΚ ο Αλφόνσο Φορντ είχε οδηγήσει τον Ολυμπιακό στο 2-0, στο τρίτο παιχνίδι που όλοι στοιχημάτιζαν ότι οι ερυθρόλευκοι θα κατακτήσουν το πρωτάθλημα, ο τότε προπονητής των ερυθρολεύκων Σλόμπονταν Σούμποτιτς, αποφασίζει να τον αφήσει εκτός αποστολής χωρίς να μάθει κανείς τον πραγματικό λόγο… Η ΑΕΚ το εκμεταλλεύτηκε με τον καλύτερο τρόπο, μείωσε σε 2-1 και στην συνέχεια κατέκτησε το πρωτάθλημα με 2-3 νίκες. Την ίδια σεζόν ο Αμερικανός σούπερ σκόρερ ήταν ότι καλύτερο είχε να επιδείξει ο Ολυμπιακός και στην Ευρωλίγκα. Ολοκλήρωσε την σεζόν με 24.8 πόντους και έκανε τα πάντα για τους ερυθρόλευκους στο παρκέ, χωρίς όμως να καταφέρει να κάνει την υπέρβαση και να οδηγήσει την ομάδα του στο Φάιναλ Φορ.
Ωστόσο, στο τέλος της σεζόν και χωρίς κανείς να ξέρει τον πραγματικό λόγο, οι δρόμοι του Ολυμπιακού και του Αλφόνσο Φορντ χωρίζουν οριστικά. Μια σεζόν όμως ήταν αρκετή για να γράψει με χρυσά γράμματα το όνομά του στην ιστορία του Ολυμπιακού. Η επόμενη σεζόν τον βρήκε στην Ιταλία όπου αγωνίστηκε με τα χρώματα της Σιένα και ήταν και πάλι ο πρώτος σκόρερ. Την αγωνιστική περίοδο 2003-2004 αγωνίστηκε στην Σκαβολίνι και είχε 22.6 πόντους μέσο όρο, αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά πόσο μεγάλος σκόρερ είναι. Αυτή έμελε να είναι και η τελευταία του σεζόν στα παρκέ των ευρωπαϊκών γηπέδων, αφού η λευχαιμία από την όποια έπασχε αρκετά χρόνια, αποδείχτηκε ανίκητη για τον Αμερικανό σούπερ σκόρερ.
Στην Ελλάδα αγωνίστηκε για πρώτη φορά το 1996, αφού ο Κώστας Μίσσας τον έφερε για λογαριασμό του Παπάγου. Μπορεί τότε να τον γνώριζαν ελάχιστοι, αλλά ολοκληρώνοντας την σεζόν έκανε τους πάντες να μιλούν γι’ αυτόν. Πραγματοποίησε εντυπωσιακή σεζόν πετυχαίνοντας 24.6 πόντους, 3.3 ασίστ και 5.2 ριμπάουντ. Μάλιστα το ποσοστό του στα σουτ δύο πόντων σταμάτησε στο εντυπωσιακό 61.9! Το 1997 ήταν η χρονιά που η λευχαιμία του χτύπησε την πόρτα. Παρ’ όλα αυτά, ο Αλφόνσο Φορντ δεν μίλησε σε κανέναν. Έμεινε ένα χρόνο μακριά από την αγωνιστική δράση και άρχισε τις χημειοθεραπείες. Είχε ήδη ξεκινήσει ο Γολγοθάς του! Οι χημειοθεραπείες τον είχαν καταβάλει και τον είχαν βγάλει εντελώς εκτός ρυθμού. Παρ’ όλα αυτά, ο Σπόρτιγκ αποφασίζει να τον εντάξει στο δυναμικό του και λίγο αργότερα θα καταλάβουν οι άνθρωποι του πως έκανε πάρα πολύ σωστά. Καταφέρνει να τελειώσει την σεζόν με 22.4 πόντους, 6.5 ριμπάουντ και 2.1 ασίστ, επιβεβαιώνοντας πόσο μεγάλος παίκτης είναι. Τη σεζόν 1999-2001 μετακομίζει στο Περιστέρι και συνεχίζει να διαλύει τις αντίπαλες άμυνες πάρα τα προβλήματα υγείας που εξακολουθούν να τον ταλαιπωρούν. Μάλιστα τη δεύτερη χρονιά στην ομάδα του Περιστερίου, οδηγεί την ομάδα του στη δεύτερη θέση της κανονικής περιόδου και φτάνει μέχρι τους ημιτελικούς του πρωταθλήματος. Το μέσο όρο πόντων του εκείνη τη σεζόν ήταν 23.7 πόντους και τον αναδεικνύει πρώτο σκόρερ.
Αυτά ήταν μερικά από τα κατορθώματα του μεγάλου Αμερικανού σκόρερ, που κατάφερε να κάνει αισθητή την παρουσία του όπου και αν αγωνίστηκε. Πρόκειται για έναν από τους μεγαλύτερους σκόρερ που αγωνίστηκαν ποτέ στην Ευρώπη. Ένας παίκτης που κάθε παιχνίδι αποδείκνυε, πως είναι ικανός να σκοράρει με κάθε δυνατό και αδύνατο τρόπο. Ένας παίκτης που ανάγκασε την κορυφαία ευρωπαϊκή διασυλλογική διοργάνωση την Ευρωλίγκα, να δώσει τ’ όνομα του στο βραβείο πρώτου σκόρερ, προς τιμήν του για τα όσα πρόσφερε στο ευρωπαϊκό μπάσκετ. Μάλιστα ο Αλφόνσο Φορντ παραμένει μέχρι και σήμερα ο πρώτος σκόρερ σε μέσο όρο πόντων στην διοργάνωση με 22.2. Ο χαρισματικός Αμερικάνος βρίσκεται και θα βρίσκεται για πάντα χαραγμένος στη μνήμη όλων των φιλάθλων που αγαπούν το μπάσκετ, ανεξαρτήτως ομαδικών προτιμήσεων. Και πολύ περισσότερο όλων εκείνων που είχαν την τύχη να αγωνιστούν στην ίδια ομάδα, να τον έχουν συμπαίκτη και να τον γνωρίσουν και σαν άνθρωπο. Όλοι αυτοί μιλούν για έναν άνθρωπο με μεγαλείο ψυχής, για έναν άνθρωπο με ψυχή μικρού παιδιού, που ο Θεός διάλεξε να τον πάρει κοντά του πάρα πολύ νωρίς. Ίσως τον ήθελε για αγγελο δίπλα του, ίσως ζήλεψε το μεγαλείο του, το δημιούργημά του και αποφάσισε να το καλέσει κοντά του πολύ πιο γρήγορα απ’ ότι θα έπρεπε…
Το ποστάρισμα του Ολυμπιακού στη μνήμη του μεγάλου Αλφόνσο Φορντ