Αν κάποιος παίκτης θα μπορούσε να θεωρηθεί αδικημένος από τον Γιώργο Μπαρτζώκα τη φετινή σεζόν, σύμφωνα πάντα με τα όσα έχει προσφέρει όποτε βρίσκεται στο παρκέ, αυτός θα ήταν χωρίς καμία αμφιβολία ο Γιαννούλης Λαρεντζάκης. Ο Έλληνας guard ήρθε το καλοκαίρι στον Πειραιά, σε μια προσπάθεια της ερυθρόλευκης ΚΑΕ να ενισχύσει ακόμα περισσότερο τον ελληνικό κορμό της ομάδας με έναν νεαρό και πολύ ποιοτικό αθλητή. Σε αντίθεση με τον Αντώνη Κόνιαρη, ο οποίος στη μέση της σεζόν αποφασίστηκε να αποχωρήσει ως δανεικός από τον Πειραιά για να βρει αλλού το χρόνο συμμετοχής που χρειαζόταν, ο Λαρεντζάκης κατάφερε να κερδίσει μια θέση στο ρόστερ της ομάδας. Παρόλα αυτά όμως, στο ξεκίνημα της σεζόν δεν είχε πείσει τον Έλληνα τεχνικό για της δυνατότητές του, με αποτέλεσμα να μην καταφέρνει να γίνει κομμάτι του βασικού ροτέισον της ομάδας. Έτσι, στην πλειοψηφία των πρώτων παιχνιδιών της χρονιάς, ο Γιαννούλης Λαρεντζάκης τα παρακολουθούσε εξ ολοκλήρου από τον πάγκο, χωρίς να παίρνει καθόλου χρόνο συμμετοχής.
Αργότερα, ο Έλληνας guard ξεκίνησε να παίρνει ‘σκόρπια’ λεπτά συμμετοχής. Κάθε φορά που πατούσε το πόδι του στο παρκέ, έδειχνε πως διαθέτει τόσο την ποιότητα όσο και το απαιτούμενο πάθος για να μπορέσει να σταθεί επάξια στη διοργάνωση της Ευρωλίγκας. Με τον καιρό, ο Γιώργος Μπαρτζώκας του έδωσε ευκαιρίες που ο νεαρός guard άρπαξε από τα μαλλιά, αποδεικνύοντας με τον τρόπο του πως αξίζει και με το παραπάνω να βρίσκεται στην ομάδα. Μάλιστα, υπήρξαν παιχνίδια στα οποία ήταν καθοριστικότατος για την έκβαση του αγώνα, όπως για παράδειγμα στη νίκη του Ολυμπιακού στο Βελιγράδι απέναντι στον Ερυθρό Αστέρα. Κάπως έτσι, η αξία του άρχισε να ανεβαίνει και να αναγνωρίζεται τόσο στο εσωτερικό της ομάδας όσο και από τον κόσμο της. Πλέον θεωρείται ένας από τους παίκτες που αποτελούν το μέλλον των ερυθρολεύκων.
Το παιχνίδι απέναντι στο Μεσολόγγι για τον Γιαννούλη Λαρεντζάκη φάνηκε να μην κυλάει ιδανικά, αφού κατά τη διάρκεια του δεύτερου δεκαλέπτου χτύπησε στο αριστερό του χέρι. Ευτυχώς, αποδείχθηκε πως ο τραυματισμός του δεν ήταν τίποτα το σοβαρό, κι έτσι λίγο αργότερα πέρασε ξανά στο ματς, πετυχαίνοντας μέχρι τα τέλος 4 πόντους. Το εντυπωσιακό στον αγώνα φυσικά δεν ήταν η απόδοσή του, αλλά ο διαγωνισμός τριπόντων στον οποίο συμμετείχε κατά τη διάρκεια του ημιχρόνου της φιλικής αναμέτρησης.
Αντίπαλός του ο παίκτης του Μεσολογγίου Ντεμόντε Γκριν. Οι πόντοι του νικητή του διαγωνισμού θα πολλαπλασιάζονταν επί 100 και το τελικό νούμερο θα ήταν ο αριθμός μασκών που θα δωριζόταν στο Χατζηκυριάκειο Ίδρυμα. Οι δύο παίκτες είχαν πέντε ‘σταθμούς’ από την περιφέρεια, σε κάθε έναν από τον οποίο υπήρχαν 4 μπάλες, ενώ επίσης υπήρχαν και 2 μπάλες στο κέντρο του γηπέδου. Ο Ντεμόντε Γκριν δεν είχε καλή απόδοση συγκεντρώνοντας μόλις 9 πόντους, ενώ μάλιστα δεν πρόλαβε να εκτελέσει τις δύο προσπάθειές του από το κέντρο λόγω εκπνοής του διαθέσιμου χρόνου.
Από την άλλη πλευρά, ο Γιαννούλης Λαρεντζάκης ήταν απολαυστικός. Με μεγάλη ευστοχία κατάφερε να συγκεντρώσει 23 πόντους, αφήνοντας τον ανταγωνιστή του πολύ πίσω! Μάλιστα, κατάφερε να ευστοχήσει και σε ένα από τα δύο σουτ που εκτέλεσε από το κέντρο, τρέχοντας στη συνέχεια στους συμπαίκτες του για να πανηγυρίσουν σαν μικρά παιδιά! Με την καλή του απόδοση έδωσε στην ομάδα του την αφορμή να πραγματοποιήσει άλλη μια μεγάλη δωρεά με σκοπό την ενίσχυση της προσπάθειας του υγειονομικού προσωπικού της χώρας για την αντιμετώπιση της πανδημίας.