Ο νέος guard του Ολυμπιακού, Γιαννούλης Λαρεντζάκης, παραχώρησε την πρώτη του συνέντευξη σαν παίκτης του Ολυμπιακού, στην επίσημη ιστοσελίδα της ομάδας και μίλησε αναλυτικά για τη νέα σελίδα που ανοίγεται στην καριέρα του. Ο διεθνής guard του Ολυμπιακού καλείται πλέον να αποδείξει πως μπορεί να τα καταφέρει και έχει την ποιότητα να σταθεί στο κορυφαίο επίπεδο της Ευρωλίγκας. Άλλωστε όπως ο ίδιος έχει δηλώσει, η λέξη «απόδειξη» τον συντροφεύει από την πρώτη στιγμή που ασχολήθηκε με το άθλημα του μπάσκετ. Από πολύ μικρός κλήθηκε να αποδείξει στους γονείς του, ότι είχε δίκιο που ασχολήθηκε με το μπάσκετ και αφοσιώθηκε σ’ αυτό από την παιδική του ηλικία. Το ίδιο χρειάστηκε να κάνει και με τους προπονητές του στην μέχρι τώρα πορεία της καριέρας του, αφού έπρεπε να τους πείσει ότι αξίζει να του δώσουν χρόνο συμμετοχής. Πλέον καλείται να αποδείξει σε όλους και κυρίως στον Γιώργο Μπαρτζώκα, πως αξίζει να φορέσει την φανέλα του Ολυμπιακού και μπορεί σταθεί στο υψηλότερο επίπεδο.
Ξεκίνησε τη συνέντευξη κάνοντας μια αναδρομή από τη νεαρή του ηλικία, αναφέροντας πως το μικρόβιο του αθλήματος του το μετέδωσε ο πατέρας του, ο οποίος έπαιζε μπάσκετ σε ερασιτεχνικό επίπεδο. Αυτός τον έκανε να αγαπήσει πολύ το μπάσκετ και από 6 μόλις χρονών αποφάσισε να πάει στις Ακαδημίες του Αιγάλεω. Ήταν μια εποχή που η ομάδα του Αιγάλεω έπαιζε στην Α1 κατηγορία και οι ακαδημίες του ήταν πάρα πολύ καλές. Ωστόσο, εκείνη που επηρέασε πολύ την απόφασή του να ασχοληθεί με το μπάσκετ, ήταν η Εθνική ομάδα της Ελλάδος. Οι επιτυχίες της Εθνικής Ελλάδος ήταν κάτι που τον επηρέασε παρά πολύ. Ήταν τόση η χαρά που ένιωθε με τις νίκες της Εθνικής Ελλάδος, που άρχισε να αισθάνεται και ο ίδιος μέλος της.
Από τότε είχε όνειρό του να έρθει η ώρα που θα φορέσει την φανέλα με το Εθνόσημο. Νιώθει πολύ ευλογημένος που κατάφερε να πραγματοποιήσει το όνειρό του, δήλωσε ο νεοαποκτηθέντας guard του Ολυμπιακού. Έβλεπε κάποιους παίκτες και τους θαύμαζε πραγματικά. Παίκτες όπως ο Σπανούλης, ο Διαμαντίδης και ο Παπαλουκάς, ο Κόμπι Μπράιαντ, ο Σκόλα, ο Τσινόμπιλι και ο Γκασόλ. Όπως υποστήριξε, συνειδητοποίησε από πολύ μικρός ότι θέλει να ασχοληθεί επαγγελματικά με το μπάσκετ. Στην Β΄Λυκείου, ο Γιαννούλης Λαρεντζάκης ανακοίνωσε στους γονείς του ότι ήθελε να σταματήσει τα μαθήματά του και να αφοσιωθεί στο μπάσκετ και μόνο. Κάτι που φυσικά δεν άρεσε στην μητέρα του και έφερε την αντίδρασή της, αλλά τουλάχιστον είχε τη στήριξη του πατέρα του ο οποίος τον βοήθησε πάρα πολύ. Στην πορεία βέβαια τον βοήθησε πάρα πολύ και η μητέρα του.
Μετά το παιδικό και εφηβικό τμήμα στο οποίο έπαιξε, ο Γιαννούλης Λαρεντζάκης σε ηλικία 17 ετών πέρασε στην ανδρική ομάδα του Αιγάλεω όταν έπαιζε στην Α2 Κατηγορία. Στη συνέχεια πήρε μεταγραφή για τον Ίκαρο Καλλιθέας η οποία αγωνιζόταν στην μεγάλη κατηγορία του ελληνικού πρωταθλήματος. Παρά το γεγονός ότι αγωνιζόταν κυρίως στο εφηβικό τμήμα, ο Άρης Λυκογιάννης του έδωσε την ευκαιρία να αγωνιστεί στην Α1 σε ηλικία 18 ετών. Αυτό έγινε στις 6 Νοεμβρίου σε ένα ματς κόντρα στον Παναθηναϊκό, με τον 18χρονο τότε guard να πετυχαίνει 5 πόντους με 1/1 δίποντα και 1/1 τρίποντα. Στη συνέχεια ανέφερε ότι ο κόουτς Λυκογιάννης έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο στην μετέπειτα πορεία του. Ήταν ο άνθρωπος που του έδωσε την ευκαιρία να παίξει στην μεγάλη κατηγορία του ελληνικού πρωταθλήματος. Αργότερα τον συνάντησε και στην θητεία του στον Κολοσσό Ρόδου και πάλι του έδωσε την ευκαιρία να παίξει. Πίστεψε στις δυνατότητές του και του έδωσε την ευκαιρία να πρωταγωνιστήσει.
Στη συνέχεια πήρε μεταγραφή για τον ΑΡΗ Θεσσαλονίκης, ο οποίος τον απέκτησε έπειτα από ένα πάρα πολύ καλό τουρνουά που πραγματοποίησε με την Εθνική Νέων. Παρ’ όλα αυτά, ο Γιαννούλης Λαρεντζάκης υποστήριξε ότι τα πράγματα δεν πήγαν πάρα πολύ καλά. Ούτε πήρε τις ευκαιρίες που θα έπρεπε, ούτε είχε και καλή ψυχολογία αφού ήταν εντελώς μόνος του σε μια ξένη πόλη και χωρίς τους δικούς του ανθρώπους. Ωστόσο, θεωρεί ότι ήταν ένα πάρα πολύ καλό μάθημα και μια εμπειρία, που τον βοήθησε αρκετά στη συνέχεια της καριέρας του. Παρά το γεγονός ότι είχε συμβόλαιο τριών ετών με την ομάδα της Θεσσαλονίκης, τα επόμενα δύο χρόνια αγωνίστηκε ως δανεικός στον Κολοσσό Ρόδου. Αρχικά είχε προπονητή τον Κουταλιανό, αλλά στη συνέχεια ανέλαβε και πάλι ο Άρης Λυκογιάννης και αυτό μαζί με την θητεία του στην ομάδα της Ρόδου, ήταν ότι καλύτερο μπορούσε να συμβεί στην καριέρα του εκείνη την περίοδο.
Στάθηκε επίσης στους συμπαίκτες του Τσάμη και Στεφανίδη, αναφέροντας ότι τον αγκάλιασαν και τον βοήθησαν πάρα πολύ. Όπως φυσικά έκαναν και οι προπονητές του, καθώς του έδωσαν την ευκαιρία να παίξει και αυτός τις αξιοποίησε. Διαβάστε και τη συνέχεια…